woensdag 19 januari 2011

Directe financiering: verslag studiedag in Duitsland

Deze conferentie werd georganiseerd door de “Verein zur sozialen und beruflichen Integration” (www.vsbi.eu) als afsluiter van een, met middelen van het Europees Sociaal Fonds opgezet, studie- en uitwisselingsproject. De Zweedse, Oostenrijkse, en Nederlandse modellen van directe financiering werden vergeleken met het in Duitsland snel groeiende “persönliches budget”, en dit mede in het perspectief van de tewerkstellingskansen voor bepaalde doelgroepen op de arbeidsmarkt.

Het gaf ons de gelegenheid onze presentatie “Direct payments systems in support of persons with disabilities in Europe”, die we een jaar eerder in Straatsburg hielden op basis van het studiewerk van het Expertisecentrum Onafhankelijk Leven, nog eens over te doen, deze keer met vertaling naar het Duits. Een bijdrage die, naar zegge van de organisatoren van de conferentie, erg werd gewaardeerd.

En uiteraard reizen we ook om zelf bij te leren. We konden de plaatselijke keuken erg smaken, maar bleven andermaal op onze honger naar meer duidelijkheid over de situatie van het persoonlijk budget in Duitsland. Daarvoor zijn de ingewikkeldheid en de verschillende toepassingen door de plaatselijke besturen van het, nochtans sinds 1 januari 2008 in de nationale wetgeving vastgelegd recht op persoonlijke budgetten voor ondersteuning van personen met een handicap, verantwoordelijk.

Wel konden we veel leren uit de toespraak van Roswitha Schachinger van het Wiener Assistenz Genossenschaft (WAG). Jawel, in het voor ons tot augustus 2010 onbekende Oostenrijk bestaan sinds jaren in sommige deelstaten stelsels van persoonlijke assistentie in de thuissituatie en federaal bestaat zelfs een juridische aanspraak op assistentie bij het werk. De WAG treedt hierbij op als door personen met een handicap bestuurde budgethoudersvereniging, met advies, peer counseling en zorgconsulentschap. Als we dat Duits met Oostenrijks accent goed hebben begrepen, treedt de WAG ook op als formele werkgever (naar het model van de Zweedse en Noorse coöperatieven) van de assistenten. Voor meer info, zie de website www.wag.or.at

De taalbarrière maakte de conferentie al te zeer tot een Duits-Oostenrijks onderonsje, en de tewerkstellingskansen van doelgroepwerknemers om als persoonlijk assistent aan de slag te gaan en te blijven kwamen niet echt aan bod. Uit gesprekken in de wandelgangen hebben we onthouden dat experimenten met herintredende werklozen niet echt succesvol bleken, en de matching tussen budgethouder en zijn of haar persoonlijk assistent hoe dan ook een individuele aangelegenheid moet blijven.

In elk geval kent de beweging voor een onafhankelijk leven ook in het Duits sprekende deel van Europa een steile opgang. Via welke kanalen komen we tot een meer systematische samenwerking met onze collega’s in Duitsland en Oostenrijk?

Verslag Jobchance Assistenz Conferentie - Erfurt (Duitsland)

Jos Huys